Refleksje po konferencji

Marek  S.

W sobotę 18 maja przy parafii św. Wawrzyńca odbyła się konferencja poświęcona walce duchowej w małżeństwie i rodzinie. Prowadzili ją Jola i Jurek Prokopiukowie. Poruszali ważne problemy, które niestety, stają się także udziałem rodzin związanych z Domowym Kościołem. Są nimi odchodzenie dzieci od wiary, uwikłania w różne nałogi, a także rozbijanie małżeństw.

Nasi przewodnicy duchowi przypomnieli nam o podstawowych prawdach, o których już może trochę zapomnieliśmy. Najważniejsza sprawa – aby prowadzić walkę duchową, trzeba podtrzymywać w sobie życie duchowe. Mamy w  Domowym Kościele świetne narzędzia do utrzymywania duchowego rozwoju – nasze zobowiązania. Chcąc prowadzić duchową walkę używajmy duchowego oręża, a szczególnie miecza Słowa Bożego.

Jola i Jurek przypomnieli nam o podstawowych sprawach budujących klimat i relacje w naszych rodzinach – o potrzebie używania ,,dobrych” słów: ,,proszę”, ,,dziękuję”, ,,przepraszam”, o potrzebie stawiania wymagań naszym dzieciom, a nie chowanie głowy w piasek w imię poprawności politycznej. Nasi prowadzący przypomnieli o bogactwie duchowych darów – narzędzi, które możemy stosować w naszej walce o dzieci i nas samych: nowennach, postach i modlitwach oraz uwielbianiu Boga w każdym naszym położeniu.

Uczestnicząc w tym spotkaniu odczuliśmy, że dostaliśmy do rąk konkretne narzędzia, które wykorzystamy w walce o nasze rodziny. Czujemy się obdarowani przez Pana Boga w osobach Joli i Jurka i zachęceni mocno, by burzyć mury naszego Jerycha. Kto ma uszy do słuchania niechaj słucha!

Tomasz Wilczak

„Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch”. Paschalny Dzień Wspólnoty

Marek  S.

12 maja 2019 r. odbył się Paschalny Dzień Wspólnoty, którego tematem przewodnim były charyzmaty i dary w służbie wspólnocie. Dzięki gościnności ks. proboszcza parafii p.w. św. Bonifacego we Wrocławiu mieliśmy możliwość licznie zebrani uczestniczyć w tym radosnym dniu, choć ze względu na nadchodzące zmiany w ramach rejonów Ruchu Światło-Życie po raz ostatni w takim składzie. Zebraliśmy się nieopodal kościoła, w architektonicznej perełce –  budynku stacji końcowej nieistniejącej już dziś kolei wąskotorowej Wrocław – Trzebnica. Charakterystyczny świadek dawnych czasów –parowóz z 1911 r. stał się wielką atrakcją dla najmłodszych mimo dżdżystej aury. Rozpoczynając spotkanie zawiązaniem wspólnoty, dzięki licznym piosenkom przygotowanym przez diakonię wychowawczą, mieliśmy możliwość integracji. Szczególnie interesująca była nauka tańca wielbienia. Powitanie i informacje organizacyjne zakończyły się zebraniem dzieci w dwie grupy, gdzie pod opieką diakonii wychowawczej spędzały aktywnie czas w świetnej atmosferze.

Ks. Grzegorz Michalski w konferencji przypomniał nam, że każdy z nas jest inny i inaczej został obdarowany. Jednak dar (charyzmat), którym zostaliśmy obdarowani nie jest od tego, abym się nim upajać. Nie jest zatem przeznaczony wyłącznie dla mnie konkretnie, ale jest dla Kościoła, dla wspólnoty. Odkrywanie charyzmatu ma nas uzdalniać do służby.  Nie trzeba się nad tym zastanawiać – trzeba służyć tu i teraz. Ks. Grzegorz wielokrotnie podkreślał, że jeżeli nie dzielimy się tym, czym zostaliśmy obdarowani, to ten dar się w nas nie rozwija. Kiedy zaś posługujemy, to nagle odkrywamy, że to nie my sami działamy, tylko sam Duch Św. Dlatego na koniec konferencji zabrzmiała zachęta: proś Ducha Św. by Cię uzdolnił do posługiwania, mimo lęku!

Ukierunkowani słowami konferencji udaliśmy się do kościoła na Namiot Spotkania podczas którego modliliśmy się przed Najświętszym Sakramentem fragmentem Pisma Św. 1 Kor 12, 1-11. Słowa natchnionego autora były kwintesencją zadanego tematu Paschalnego Dnia Wspólnoty.

W dalszej części uczestniczyliśmy w spotkaniach w grupach. Natchnieni po rozmowie z naszym Panem „twarzą w twarz” mieliśmy okazję do odkrywania przed sobą i wspólnotą małej grupki darów, charyzmatów każdego z nas. Zastanowiliśmy się w jaki sposób możemy służyć wspólnocie zdolnościami, którymi zostaliśmy obdarzeni lub które nabyliśmy np. przy okazji wykonywanej pracy. Dzieląc się naszymi umiejętnościami, zainteresowaniami mogliśmy spojrzeć szerzej na kontekst służby i potencjalnych kierunków „posiadania siebie w dawaniu siebie” we wspólności Kościoła. Wyniki były często bardzo zaskakujące, ale jednocześnie zainspirowały nas do wyjścia ze swojej strefy komfortu i podjęcia bardzo konkretnej, potrzebnej służby.

W dalszej części naszego spotkania słuchaliśmy świadectw. Pani Jadzia z diakonii modlitwy, opowiadała o swoim powołaniu do modlitwy, zaś Dorota i Sławek świadczyli przed nami o swojej służbie w Domowym Kościele i odkryciu charyzmatu „braku asertywności” w kontekście różnych posług, do których na przestrzeni lat byli zapraszani. Umocnieni świadectwem życia prelegentów przystąpiliśmy do przygotowania Eucharystii. Podczas Mszy św., której przewodniczył ks. Grzegorz Michalski oddawaliśmy Panu Bogu te wszystkie sprawy, z którymi przybyliśmy.

Wspólna Agapa zwyczajowo pozwoliła nam docenić radość spotkania innych członków Ruchu Światło-Życie naszego Rejonu, których nie widujemy na co dzień. Przy tej okazji podziękowaliśmy za dotychczasową posługę Dorocie i Sławkowi Winiarskim odpowiedzialnym za DW w naszym rejonie, których pragniemy otaczać modlitwą i dobrym słowem.  

Nasze chwile modlitwy, słuchania konferencji , pracy w małych grupach nie byłyby aż tak komfortowe, gdyby nie posługa diakonii wychowawczej, której z całą mocą dziękujemy za zajęcie się naszymi dziećmi!

Ewelina i Mateusz Sławińscy